Archive for oktober, 2012

Toch geen rustdag

Gisteren dacht ik nog dat ik vandaag een dagje kon niksen, maar helaas is het toch weer een medisch dagje geworden. Vannacht werd ik diverse keren wakker met een vreselijk tintelende arm. Op wat voor manier ik ook ging liggen en hoe ik het ook probeerde, het trok steeds wel even weg, maar kwam dan direct daarna weer terug. De afgelopen twee nachten heb ik dit ook al gehad, maar vannacht en helemaal vanochtend was het extreem. Ik kon wel janken van de pijn. Het vreemde is dat het overdag stukken minder is. Vanochtend om die reden maar een afspraak gemaakt bij de huisarts en de fysiotherapeut. Bij de therapeut wat oefeningen voor mijn houding gekregen, maar ik heb het gevoel dat dat niet afdoende is. Mijn eigen huisarts is met vakantie. Er zat een vervanger. Ze had zich gelukkig wel even in mijn dossier verdiept voordat ik binnen kwam. Na mijn verhaal aangehoord te hebben vond ze het beter om overleg te plegen met de oncoloog. Na een half uurtje belde ze me met het resultaat. Ze zijn bang dat het heel goed mogelijk is dat de uitzaaiing die ik bij de lymf achter mijn sleutelbeen heb, tegen een zenuw aan zit te duwen. Hierdoor ontstaat dan het tintelende gevoel. Om hier duidelijkheid over te krijgen moet ik weer in de MRI. Tot die tijd (hopelijk duurt het niet zo lang) met dubbele dosis pijnstillers proberen om de pijn te onderdrukken. Het afklemmen van de zenuw gaat er niet door weg, maar het onderdrukt hopelijk wat. 

Wordt vervolgd..

Advertenties

Comments (6) »

Vakantie

Het is herfstvakantie. Alleen is het nu echt iets wat helemaal aan mij voorbij gaat. Dat is me nog nooit eerder gebeurd. Het geeft voor mij aan dat ik echt niet met werken bezig ben. Ik heb er ook helemaal geen tijd en puf voor. Misschien begin ik me ook wel een beetje neer te leggen bij het feit dat ik niet meer kan werken.

Mijn weken zitten ook zonder het werken erg vol.  Afgelopen week is de verjaardag van Renee gevierd bij ons thuis. Inmiddels staan al haar spullen ook weer hier. Het huis is weer vol. 

Vrijdag ben ik bij de oncoloog geweest voor de periodieke controle. Helaas vindt hij mijn leverwaarden te hoog. Ik moet een echo van mijn lever laten maken. Het kan volgens hem ook door de medicijnen komen, maar voor de zekerheid…… Waar heb ik dat meer gehoord ? …voor de zekerheid een punctie van de borst,… voor de zekerheid een botpunctie…..voor de zekerheid een PET scan….en nu …voor de zekerheid een echo van de lever. Hopen dan maar dat het nu echt een overbodig onderzoek is. Volgende week kan ik al terecht en vrijdag 26 oktober krijg ik de uitslag. Weer twee keer voor mijzelf naar het ziekenhuis. 

Naast de bezoeken voor mijzelf gisteren ook even met Mark mee geweest naar de KNO arts. Zijn oorontsteking is weg. Het ziet er weer netjes uit. Hij krijgt nu een CT scan van zijn oor om te bepalen waar en hoe zijn gehoorketen onderbroken is. Daarna volgt zeer waarschijnlijk een operatie van zijn gehoor keten om het te herstellen. Hij mag ook volgende week vrijdag voor de scan. We kunnen wel een tentje opzetten voor het ziekenhuis…

Vanmorgen ondanks de regen toch mijn wekelijkse wandeling met Pauliene gedaan. Was heerlijk. Straks bij Joyce in Ede een kopje thee drinken en haar nieuwe hondje bewonderen. Daarna is het voor mij wel weer mooi geweest. Morgen lekker niksen en wat op de computer klungelen. Toch een beetje vakantie….

 

Comments (3) »

Alweer oktober

Twee jaar geleden was ik rond deze tijd klaar met de chemo. Toen had ik nog de gedachte dat ik alles achter de rug had en weer aan het opknappen kon gaan beginnen. In het begin was dat natuurlijk ook zo. Maar wat duurde dat lang voordat ik weer enigszins op de been was. Helaas weten we nu wat we toen nog niet wisten. Na een periode van steeds een beetje beter, gaat het nu steeds een beetje minder. Ik heb natuurlijk dagen dat het heel goed met me gaat. Maar er zijn regelmatig dagen dat ik geconfronteerd word met mijn ziek zijn. Het besef dat ik niet meer beter word dringt steeds dieper door. 

Toen ik 2 weken terug een keer ging kijken bij het zangkoor waar ik misschien wel lid van wilde worden, was het zo’n confrontatie moment. Bij zingen moet je natuurlijk staan. En dat lukte me niet. Al na een kwartier kreeg ik pijn. Ik mocht wel gaan zitten, maar dan ben je zo’n uitzondering. Dat wil ik niet. Het is daardoor bij één enkele avond gebleven. Mijn vertier dan maar in wat anders zoeken. Ik ben bestuurslid geworden van de plaatselijke EHBO vereniging en ondersteun daar het secretariaat. Lijsten etc. maken op de computer dat gaat me nog prima af. Voor de vereniging heb ik ook een uurtje als EHBO post gestaan bij de Polen herdenking in Driel en komende vrijdag mag ik een uurtje posten bij een herdenking in Heteren.  Als we vrijdag net zoveel te doen hebben als in Driel, dan wordt het een rustig uurtje. Een uur of anderhalf uur is net te doen en je maakt je weer nuttig voor de maatschappij. Is veel beter dan thuis achter de geraniums zitten. Wel neem ik vrijdag een krukje mee om op te zitten. Dat heb ik dan weer geleerd van mijn ervaring in Driel.

Gisteren ben ik weer gebeld door de Arbo arts. In eerste instantie had ik naar haar toe moeten komen, maar op mijn verzoek kon het ook telefonisch. Het is ook nog maar een formaliteit. Ik zit nog steeds te wachten op de herkeuring van het UWV. (Duurt nu al 3 maanden, terwijl ze steeds zeggen dat je met 2 weken bericht krijgt…..)  Ook de uitkering die ik nu niet meer via school zou moeten krijgen, maar rechtstreeks, heb ik voor de tweede maand niet gekregen. Heerlijk instantie dat UWV…..Niet dus…pff. Gelukkig heb ik wel via school een voorschot gekregen. 

Vandaag weer voor de periodieke controle bloed laten prikken. Gezellig samen met Lianne naar de prikpost in Wageningen. Lianne is nog steeds bezig met het allergie onderzoek. Vorige keer hadden ze bij haar de verkeerde dingen aangekruist op de lijst. Zodat ze nu een keer extra moest. Mijn uitslag komt volgende week als ik weer naar de oncoloog moet. Ik ben benieuwd, want ik voel me niet echt fit de laatste week. Ook met sporten bij de fysio merk ik dat het niet lekker gaat. Kan natuurlijk ook een gewoon najaars dipje zijn, maar toch…ik blijf iedere keer denken dat het ook wat anders kan zijn.

Zolang ik maar rustig houd gaat het allemaal goed. Alleen is het woord “rustig” een woord dat in mijn woordenboek moeilijk terug te vinden is. Toch zal ik eraan moeten geloven. Ik weet het.

 

 

Comments (3) »