Het is zover….

Eind november was ik bij de arts van het UWV voor een herkeuring. Het was immers wel duidelijk dat ik niet meer aan het werk zou komen. Alleen moest het UWV daar nog mee instemmen. Na een uitgebreid gesprek met de UWV arts kreeg ik al te horen dat hij een dusdanig verslag zou schrijven waar in zou staan dat ik 100% arbeidsongeschikt zou worden verklaard. Dat kon wel twee weken duren zei hij toen tegen mij. Het is nu 1 maart en jawel……gisteren al….. kreeg ik een brief van het UWV met daarin de beslissing. Inderdaad 100% arbeidsongeschikt en ik krijg vanaf mei een IVA uitkering. Dit houdt in dat ik tot mijn 65 jaar een uitkering houd. Ik hoef me niet meer te laten keuren en heb geen sollicitatieplicht. Natuurlijk is dit een heel goede oplossing. Het geeft me zeker rust. Toch gaf het een heel dubbel gevoel. Ik weet dat ik niet meer kan werken, maar mijn hoofd wil zo graag nog anders. Nu staat het op papier vanuit de instanties ook nog eens zwart op wit dat het niet meer kan….. Aan de ene kant rust, maar aan de andere kant is de confrontatie ook weer even bikkelhard. Maar we stappen er weer snel overheen en gaan verder. 

Gisteren voor de eerste keer geholpen bij de EHBO les op de Haafakkers in Heteren. Was enorm leuk. Wel heel erg vermoeiend, maar dat nemen we voor lief. Volgende week is het op woensdag en dan heb ik wat meer rust de rest van de dag. Nu moest ik na de drukke ochtend ook nog naar de fitness. Daar heb ik op halve kracht gedraaid gisteren. 

Komende week wordt een druk weekje met o.a. de voorbereidingen voor mijn verjaardag. En nu ik dit schrijf besef ik dat het in die week ook al weer 3 jaar geleden is dat het hele gedoe begonnen is. Toen stond de wereld helemaal op zijn kop. Nu 3 jaar later hebben we heel wat achter de rug. Is er veel meer duidelijk en ben ik klaar voor de komende 30 jaar!! Het zullen weliswaar jaren worden met veel bezoeken aan artsen etc. Maar die nemen we erbij. 

Advertenties

6 Reacties so far »

  1. 1

    Mirjam said,

    Lieve Marinka.

    Het is zeker een dubbel gevoel, kan ik me heel goed voor stellen. Maar de liefde voor het les geven blijft in je hart en in je gedachten zitten, en daar haal je dmv de bijlessen nog steeds kracht en energie uit, en wat zijn wij als gezin blij met je, dat heb ik je al eens gezegd. Lindsay vroeg gisteren al, als ik nu op het HPC zit, mag ik dan niet meer naar haar toe mama ?? Je hebt het hart gestolen van ons meisje, letterlijk en figuurlijk. Sterkte voor nu en in de toekomst !! Liefs van ons allemaal, en een extra dikke knuffel van Lindsay

  2. 3

    Annemarie said,

    Snap dat t dubbel voelt,wij missen jou ook (ik iniedergeval!) wel super leuk dat je EHBO lessen geeft, goed bezig!!die lln zullen blij met je zijn!

  3. 5

    Dorien said,

    Hoi Marinka,
    Morgen spreek ik je live!
    Liefs Dorien

  4. 6

    Dorien said,

    Oeps, vergeten iets aan te vinken, zodat ik automatisch op de hoogte wordt gehouden.


Comment RSS · TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: