Archive for augustus, 2015

18 augustus – 10 jaar / memories

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Proosten op de aanschaf van het chalet.

Het is 10 jaar geleden dat wij ons chalet in Lunteren kochten. Lunteren, de plaats waar Jan en ik elkaar leerden kennen. Waar ik zelf al kom vanaf mijn geboorte op De Scheleberg. Eerst kamp terrein  en kamphuis en later camping en tegenwoordig luxe chaletpark. Ook onze kinderen zijn er opgegroeid en natuurlijk hebben we er heel wat mee gemaakt in Lunteren  en dan vooral op De Scheleberg. Het is mijn thuis. Veel lief en leed hebben we er gedeeld. Als kind altijd alle vakanties er door gebracht. Later ook met de eigen kinderen. Toen iedere zomer, de weekenden en met pasen, pinksteren en andere speciale dagen van alles georganiseerd met de ontspanningscommissie. Een groepje van 4 echtparen met kinderen, die in de winter een heel programma opstelde en dat in de zomermaanden uitvoerden. Na de zomervakantie waren we eigenlijk aan vakantie toe. Een recreatie team zoals er tegenwoordig op alle parken is bestond toen nog niet.

lunteren oud 014

Stokbrood bakken was het meest populaire onderdeel van onze activiteiten.

Mijn afscheidsfeestje van mijn school met al mijn collega’s moest dan ook zeker op de camping gevierd worden 2 jaar geleden. Ik wilde al mijn collega’s laten zien waar ik hoop nog lang te kunnen genieten. Het was altijd net een klein dorp. Iedereen kende iedereen. De laatste tijd verandert dat. Het is meer een park aan het worden met huurders die maar voor een weekje komen. De sfeer wordt anders. Jammer, maar het is nou eenmaal zo.                                               lunteren oud 004                IMG_0046

Het kamphuis is een monument en staat er nog steeds. Alleen al jaren niet meer zoals op deze foto. Heel veel van de oude “bewoners” zijn vertrokken. Sommigen omdat ze het niet meer konden opbrengen, want met alle veranderingen werden de prijzen ook steeds hoger. Anderen door ouderdom en overlijden.

Vandaag is het 10 jaar geleden dat onze beste vriend Eric hebben verloren. Een verlies dat kwam als donderslag bij heldere hemel. Hij stond nog midden in het leven en zou ’s avonds naar de camping komen. Hij belde ons nog of we er toch wel zouden zijn ’s avonds. Jazeker,  we zijn er was het antwoord. En kom maar langs om onze vakantie verhalen te horen. Vanaf dat Jan en ik verkering hadden gingen we zeer regelmatig met elkaar op vakantie. Waren we op de camping bijna ieder weekend samen te vinden en organiseerden we met elkaar de activiteiten op de camping. Sinds 1980 een onafscheidelijk 4tal wat uitgroeide tot een 10 tal omdat we beiden 3 kinderen kregen. We hadden net alle twee een chalet gekocht en zagen de toekomst al helemaal voor ons. Maar die werd wreed verstoord door de hartstilstand die hij die avond op het voetbalveld kreeg. Het is al 10 jaar geleden, maar ik kan die hele dag en de dag erna nog exact navertellen. 18 augustus zal altijd een speciale dag blijven, Een dag waarop we aan hele fijne tijden terug blijven denken en herinneringen op halen. Dat hebben we vanmiddag ook gedaan toen Irene met de kinderen en aanhang even gezellig langs kwam. Oude tijden herleven dan even. En toch is alles anders. En eigenlijk ook wel weer als vanouds. Het wijntje, het biertje blijft. De verhalen ook, maar toch…….. Inmiddels hebben we van veel meer mensen van de  “oude club” verloren. Zo hebben we vrijdag een crematie van Charel. Op de camping beter bekend als de man van het klaverjassen en de bar in het Praathuis. En in latere jaren ook de bingo. De dag en nacht drive. Helaas is bij hem vorig jaar ook kanker ontdekt en is hij deze week overleden. Al zouden we nu nog willen, met de oude club is geen klaverjas drive meer te organiseren.  Op een dag als vandaag en met een crematie denk je vanzelf terug aan al die lieve mensen die er niet meer zijn. Agnes, Henk,  Piet , Nel, Sonja, Louis, Bas en nog maar heel kort geleden Samantha.

100_61262007-03

Tijden veranderen. Het leven gaat door. Maar het is fijn om af en toe eens terug te kijken op wat is geweest. En dan hoop ik dat ik dat nog heel lang kan doen. En dat er nog heel veel leuke herinneringen bij zullen komen.

Advertenties

Comments (5) »

Slapen

thI2TIO358

Slapen is iets wat voor mij altijd al heel belangrijk is geweest. Toen de tweeling net geboren was kon ik tijdens de laatste tijd van de zwangerschap vanwege de dikke buik slecht slapen. En na de bevalling was slapen maar iets wat ik af en toe kon doen omdat Lianne overdag altijd wakker was en Mark ’s nachts door zijn oorpijnen de boel op stelten zette. Gevolg: een tijdje overspannen. Oververmoeid. Mijn stem was foetsie en een bezoek aan de huisarts leverde geen directe aanleiding op. Totdat hij vroeg of ik wel goed sliep.  Slapen??? Dat kwam in mijn woordenboek al een tijd maar erg weinig voor.

Veel ouders kiezen ervoor om hun kind tussen zich in te laten slapen als het ’s nachts uit bed komt. Bij mij nooit !!! Ik doe dan zelf geen ook meer dicht en heb er de volgende dag beslist enorme last van. Mark kwam er vaak uit, maar mocht dan een paar minuten erbij waarna hij dan onverrichter zaken weer naar het eigen bed werd terug gebracht. Later liep hij al vanzelf als ik alleen maar de deken optilde…. hihihi.

Kinder slaapfeestjes hebben we nooit aan mee gedaan. Hoe graag de kinderen dit ook wilden erom zeurden. Voor mij is een nacht overslaan of slecht slapen een crime. Toen de kinderen ouder werden en feestjes gingen geven die tot laat in de nacht duurden zorgden wij altijd dat we er niet waren. Want ik moet wel aan mijn nachtrust komen.

Maar de laatste jaren is mijn nachtrust constant gebroken. Wel 3 tot soms 5 keer per nacht wakker door pijn of iets anders en dan altijd er maar even uit om naar de wc te gaan. Het gaat er een beetje bij horen. Je legt je erbij neer. Maar vrolijk word je er niet van.  Tot vorige week. Ik heb sinds dinsdag andere pijnstillers omdat de pijnstillers die ik tot nu toe slikte waarschijnlijk niet goed zijn voor mijn lever. En wat …….  sinds dinsdag slaap ik weer door…… Niet te geloven. Vanmorgen zelfs tot half 9 zonder er ook maar 1 keer uit te hoeven. Wat een heerlijkheid. Ik hoop dat het zo blijft. Want een goede nachtrust is al de helft gewonnen.

Inmiddels begint het hoesten gelukkig ook een beetje af te nemen. En…… We hebben een vakantie geboekt !! Eind september/ begin oktober 10 dagen naar Kreta.  Maar nu de komende week lekker slapen en genieten op de camping van het mooie weer dat ons is beloofd.

thKBNJM9YT

Comments (1) »

Uitslagen en nog steeds op de camping

2015-07-05 16.33.00

De afgelopen weken staan iets minder in het kader van ziekenhuis bezoek. Hoewel ik al wel 2 weken zwaar verkouden ben en mijn longen uit het lijf hoest. De huisarts kon er niets anders van maken dan een zware verkoudheid en heeft codeine voorgeschreven. Die mag alleen niet samen met mijn tramadol en dat is dan wel weer jammer. Gisteren de hele dag behoorlijk hoge koorts gehad. De hele dag languit op het ligbed buiten gelegen. Vandaag moest ik voor alle uitslagen naar het ziekenhuis. Omdat ik me gisteren zo beroerd voelde had ik oncologie al wel gebeld en een aantal delen van de uitslagen wist ik daardoor al.

Mijn bloedwaarden zijn weer omhoog gegaan van 48 naar 55 in 10 weken. De leverwaarden zijn vreemd hoog en daar wil de oncoloog wel wat aan doen. Het kan komen door de tramadol die ik tegen de pijn slik en daarom moet ik daar nu mee stoppen en krijg ik een ander morfine achtig middel. Als de waarden dan nog niet zakken moet er een ct scan gemaakt worden van de lever.

Omdat de kanker mijn botten aantast slik ik al jaren Bonefos tabletten om mijn botten stevig te houden. Er is nu een middel dat in het ziekenhuis algemeen in gebruik is en dat moet per infuus. De eerste tijd maandelijks en daarna om de 3 maanden. Het werkt beter, en ik heb er dan ook maar voor gekozen om hier aan mee te werken. De Bonefos is ook altijd lastig met de tijd van innemen. Je mag namelijk een uur ervoor en ruim een uur erna niets met melk erin eten.

Dat de bloedwaarden omhoog waren verontrustte mij wel, omdat er de vorige keer gezegd was dat dit de laatst mogelijke hormoon was. Maar omdat alles op beeld goed is, ook de MRI gaf van mijn wervels een stabiel beeld te zien, wil de oncoloog toch nog gewoon door gaan met de hormoon. Dat is een hele opluchting. Chemo is niet iets waar ik op zit te wachten. De volgende controle is al gepland op 1 september om te zien hoe de lever reageert op de andere medicijnen. Voor mijzelf weer een maandje rust dus.

Met papa zijn we ook een aantal keren naar het ziekenhuis geweest, maar er is uiteindelijk besloten om geen operatie te laten doen. Verschillende artsen gaven aan dat een operatie van de aorta of van de tumor een groter risico op overlijden zou geven dan het niet opereren. Dit vooral gezien de conditie van papa. Hij kan nog niet veel. En zal nog behoorlijk wat op krachten moeten komen. Om toch te zorgen dat de tumor in de blaas niet terug komt is er besloten om chemo spoelingen te geven. Hierbij wordt de chemo vloeistof via een katheter in zijn blaas ingebracht en dan moet hij dit minimaal een uur inhouden en daarna mag het uitgeplast worden. Vanaf a.s. maandag moet dit wekelijks ( 4 keer) gebeuren en daarna 1 keer per 4 weken. Het is uit alle scenario’s kiezen voor de minst belastende in dit geval.

Afgelopen weekend is Renee in haar huisje in Zetten getrokken. Het ziet er al super leuk uit. Hoop dat ze haar draai daar snel kan vinden.

Nu gaan we ons de komende tijd maar eens richten op het uitzoeken van een vakantie voor eind september. Dat hebben we wel weer verdiend. Er zullen vast mensen denken….alweer??? Ja alweer. hihihi… Zo lang het kan financieel en qua gezondheid doen we dat gewoon. We weten nog niet wat het precies gaat worden Lanzarote kan, maar in september zijn er ook nog vele andere mogelijkheden. Dat wordt weer heel wat avondjes voorpret.

Comments (4) »