Archive for september, 2015

De zomer voorbij

De zomerperiode is voorbij, dat wil zeggen vooral mijn langdurige verblijf op de camping. Alweer een paar weken thuis. Wennen, maar ook wel weer fijn. Er is hier ook wel weer het een en ander te doen. De laatste week dat we nog op de camping waren heeft Mark de bijkeuken helemaal geschilderd en die moest weer ingericht worden. We hebben leuke kastjes uitgezocht bij Ikea en die hangen nu. Ziet er weer keurig uit. Met dank aan de hulp van Mark.

Vanuit de camping nog langs de oncoloog geweest. De vorige controle terug waren mijn leverwaarden veel te hoog en moest ik stoppen met de pijnstillers die ik al een tijd had. De nieuwe werken gelukkig net zo goed, zo niet beter, want slapen gaat stukken beter nu. Een paar dagen voor de afspraak natuurlijk weer bloed laten prikken en ik was heel benieuwd wat de waarden nu waren. Na meer dan een uur wachten in de wachtkamer was ik aan de beurt en kreeg ik gelukkig te horen dat de waarden flink gedaald waren naar normale waarden. Dat was een opluchting. De tumormarkers in een maand weer met 2 punten gestegen. Het komt er op neer dat in een jaar tijd de markers zijn gestegen van 37,8 naar 57,9. Mij klinkt dat veel in de oren, maar de oncoloog was er niet erg van ondersteboven omdat de plaatjes (MRI en echo etc) geen veranderingen aangeven. Ik ga voorlopig dus door met de hormoon therapie die ik al weer langere tijd gebruik. Wel nog een verandering met de bot versterkers doorgevoerd. In het vervolg krijg ik met tussenpozen van in het begin om de 4 weken en later om de 12 weken een infuus met zoledronaat. De tabletten beperkten me erg met eten en dit schijnt beter te werken. Het ziekenhuis in Ede wil graag dat alle patiënten die bot versterkers nodig hebben over stappen op deze manier. Afgelopen Vrijdag heb  ik de eerste dosis al gekregen. Was heel spannend. Ik kwam op de vernieuwde afdeling waar ook de chemo’s gegeven worden. Het is super mooi geworden, maar er hangt wel een aparte sfeer. Je krijgt een heerlijke stoel toegewezen en ze stellen je echt wel gerust, maar het gepiep van de infuus kastjes en de aanblik van al die mensen waarvan je weet dat ze net als jij heel ziek zijn, maakt het best raar. Het zetten van het infuus ging niet zo gemakkelijk. Door de chemo’s zijn de aderen aangetast en er mag bij mij alleen links geprikt worden. Maar het is gelukt. In een half uur loopt het infuus in en toen mocht ik weer gaan. Folder mee met noodnummers en eventuele bijwerkingen. Vol goede moed. Want ik heb eigenlijk nooit extreme bijwerkingen. Helaas. dit keer pakte het anders uit. Zaterdag morgen ben ik nog heel fanatiek en zonder narigheid gaan zwemmen op de camping, maar in de loop van de ochtend en middag kreeg ik het steeds kouder en begon ik te rillen. Bijsluiter erbij gepakt en ja hoor…. dat was één van de mogelijke bijwerkingen. Kan tot 3 dagen aanhouden. Als het dan niet over is het nummer op de folder bellen. Ik ben naar bed gegaan en heb daar de rest van de dag doorgebracht. ’s Avonds had ik fikse koorts. Helaas heb ik hierdoor ook de meeting die voor de volgende dag gepland stond met een groep lotgenoten die ik via Facebook ken, af moeten zeggen. Met de “Roze Rozen” zoals de groep heet, hadden we afgesproken in Utrecht om elkaar eens te ontmoeten en te lunchen. Ik zou nog iemand uit Ede ophalen en meenemen. Maar helaas. Het zat er echt niet in. Nu maar hopen dat de volgende keer als ik weer moet, voor zover het er naar uit ziet pas op 3 december, ik niet weer ziek word, want als dat zo is ga ik toch maar weer voor de pillen.

Inmiddels ook al weer 2 weken bijles gegeven. Heerlijk om weer met de kinderen aan de slag te gaan. Twee nieuwe kinderen erbij, heel enthousiast. Echt leuk. Dat geeft me weer energie.

Vandaag voor het eerst sinds tijden weer eens naar de stad geweest. Ik moest wat kopen om aan te trekken a.s. zaterdag. De dochter van Jan zijn broer gaat trouwen, dus reden om eens wat uit te gaan zoeken. Met mijn maat en de oedeem arm een beste uitdaging. Eigenlijk heb ik er nooit zin in omdat het heel frustrerend is. Leuke dingen passen niet qua maat of het zit te strak om mijn arm. Gelukkig heb ik wel wat gevonden. Niet helemaal volgens de dresscode die ze opgesteld hadden, maar dat is voor mij onbegonnen werk. Omdat ik toch in de stad was gelijk maar eens bij de opticien naar binnen gelopen. Ik heb al tijden het idee dat mijn zicht minder wordt. Ik kon zowaar gelijk blijven voor een oogmeting en inderdaad er is wat achteruitgang. Tijd voor ook een nieuwe bril dan maar. Ik heb er eentje uitgezocht. Best een impuls om zo in je eentje te doen. Nu maar hopen dat de rest van de familie hem ook leuk vindt. Als het goed is heb ik hem nog net voor de vakantie binnen.  We zijn druk aan het aftellen. Nog 2 weken en dan gaat de reis echt naar Kreta. Op dit moment is het daar steeds tussen de 25 en de 30 graden. Stukken beter dan hier.

Advertenties

Comments (3) »