Archive for februari, 2016

Opa en oma

2016-02-19 16.43.23

We weten het zelf al een paar weken, maar nu mag het dan bekend gemaakt worden aan de hele wereld. Wat was het moeilijk om mijn mond te houden. We worden opa en oma. Het duurt nog wel even. Uitgerekende datum is pas half september, maar wat is dit leuk om te horen. Je eigen dochter in verwachting. Had niet gedacht dat ik er zo emotioneel van kon worden. Op een positieve manier natuurlijk.

Toen we terug kwamen van vakantie stonden Edwin en Lianne direct ’s avonds al voor onze deur om zogezegd de foto’s te komen bekijken en de vakantieverhalen te horen. Maar de echte reden werd duidelijk toen ik een fotolijstje met een echo foto erin cadeau kreeg. Tranen van blijdschap bij ons allemaal. Maar wel de mededeling: Je houdt je mond nog hoor !! Logisch natuurlijk. Eerst moeten de belangrijkste mensen persoonlijk op de hoogte gebracht worden. Zou niet netjes zijn als die het horen via mijn blog. Maar die paar weken mond dicht houden zijn dan nu voorbij. Vandaag plaatste Lianne een foto op facebook en  gisteren al op instagram en ja…. dan is het hek van de dam. Als je op facebook iets plaatst is het bekend over de hele wereld voordat je er erg in hebt.

We zijn super blij en gaan het allemaal volgen en meemaken. Spannende tijden. Tijd voor eens positieve dingen in de familie.

Advertenties

Comments (8) »

Pups

Even mijn blog gebruiken om een vriendin van Renée te helpen:

Gezocht:

We zijn nog op zoek naar een liefde vol huis voor nog 4 van onze mooie pups (reutjes) ..kruising Amerikaanse stafford en pitbull. ..

Alle pups hebben de inentingen gehad zijn 2 wekelijks ontwormt en zijn allemaal gechipt elke pup heeft ook zijn eigen paspoort.

Ze zijn met heel veel liefde opgevoed mama is nog bij ze aanwezig.

Ze mogen al het nest verlaten..
Een keertje komen kijken of de liefde tussen jou en de pup overslaat kan natuurlijk altijd.

De pups verblijven momenteel in ede

Leave a comment »

Roze Rozen

Wat ruim een jaar geleden begon als een facebook groep met 25 leden is nu nog maar een groep met 20 leden. Eén van de leden heeft zichzelf afgemeld omdat ze het toch niet zo zag zitten voor zichzelf om steeds met lotgenoten geconfronteerd te worden en 4 leden zijn het afgelopen jaar overleden. Ons boeket wordt steeds kleiner. En dat is nu mijn probleem….. Ik vind het fijn om met elkaar over de kwaaltjes, pijntjes en ervaringen positief of negatief, te kunnen praten. Elkaar op te beuren etc. Maar de dood komt wel heel dicht bij. Ik hoop voor mijzelf zo dat het voor mij allemaal nog zo ver weg is en dat wat nu deze 4 dames is overkomen niet voor mij geldt. Maar is dat ook zo?? Niemand kan het je zeggen. Hoe lang heb je nog??? Als je dat in het algemeen opmerkt zal ieder roepen: Dat weet niemand. Ook niet als je niet ziek bent. Je kunt immers ook morgen onder een auto lopen. Toch vind ik het steeds moeilijker worden.

In september stond er een meeting gepland van De Roze Rozen waar ik na veel twijfel naar toe zou gaan. Uiteindelijk moest ik het afzeggen omdat ik ziek was door het infuus wat ik de dag ervoor gehad had. Jammer….. Nu staat er weer een meeting gepland over anderhalve week en weer de grote twijfel. En eigenlijk slaat de wijzer steeds meer richting NIET GAAN uit. Niet omdat ik een leuke lunch met een stel gezellige dames niet zie zitten. Niet omdat Utrecht te ver zou zijn. Nee, omdat ik bang ben dat ik deze mensen te goed ga kennen en dat we straks net de 10 kleine negertjes zullen zijn……. Maar dan met roze rozen. Het komt wel heel dicht bij als je de mensen ook nog eens persoonlijk kent. Ik denk dan ook dat ik mijn besluit wel al heb genomen. WEL contact via Facebook, maar NIET het persoonlijke contact via meetings. Ik weet zeker dat alle roze Rozen mijn besluit zullen respecteren. Want zo gaan we met elkaar om.

Hoop dat we nog lang een mooi groot boeket Roze Rozen zullen zijn en blijven.

Comments (1) »

Slijtage

Zondag was de vakantie weer voorbij. 10 dagen heerlijk ontspannen en relaxen op Lanzarote heeft me heel goed gedaan. Ze zijn voorbij gevlogen. Weinig pijn. Heerlijk uitslapen en vroeg naar bed.  Het huisje met direct voor de deur een zwembad waar ik regelmatig gebruik van heb gemaakt. De zee dichtbij om heerlijk langs te slenteren. Restaurantjes en winkels op loopafstand en een leuke auto gehuurd om over het eiland te toeren. Kortom… we hebben genoten.  Het mooiste moment was de zonsondergang bij El Golfo. We hadden al eens eerder gezegd dat we daar heen zouden moeten om dat te zien. Dit jaar hebben we het dan ook echt gedaan. “Ons” restaurantje opgezocht en daar heerlijk van de zonsondergang genoten. Werd er gewoon wat emotioneel van. Ruim 5 jaar geleden was dit de plek waar ik voor het eerst na alle chemo’s en bestralingen mijn mutsje af deed en met een half kaal / kort koppie verder vakantie heb gehouden. Het is zo’n moment waarop je toch steeds terug kijkt en iedere keer zoeken we dit terras weer op. Toen dachten we nog dat ik klaar zou zijn met alle behandelingen en dat het alleen maar vooruit zou gaan vanaf dat moment, maar helaas is dat anders gebleken.

2016-01-27 18.19.30

Direct deze week na thuiskomst stond het ziekenhuis weer centraal. Al weken heb ik last van mijn knie en het eerste waar je dan aan denkt is aan die rot kanker. Die zal toch ook niet in mijn knie zijn gaan zitten??? Waar een ander gewoon wat last van zijn knie heeft wordt er bij mij door artsen maar zeker ook door onszelf direct aan wat ergers gedacht. Daarom werd en voor deze week een botscan gepland. De waarden in het bloed gaven aan dat het hoogstwaarschijnlijk niets zou zijn, maar voor de zekerheid….. Dus gisteren om 9.45 uur melden in het ziekenhuis voor een radioactieve injectie en een aantal uren daarna werd de scan gemaakt. Gelukkig was het dit keer niet lang wachten op de uitslag en kon ik vanmiddag al bij de oncoloog terecht. En ja… ik heb dus “gewoon” slijtage. Niet in 1 knie, maar in beide knieën, in mijn heupen en schouders en enkels is het ook zichtbaar. Daar heb ik tot nu toe nog niet echt last van. Opluchting dat het niks oncologisch is. Geen chemo, geen bestraling. Maar nog steeds pijn. Hiervoor eventueel maar extra pijnstilling slikken. Voorlopig doe ik het er mee.  Ik mag 3 maanden wegblijven uit het ziekenhuis. De volgende controle staat pas voor begin mei gepland !!

Comments (1) »