Archive for mei, 2017

Dag lieve papa

Wat was het een hectische en drukke week. Er moest veel geregeld worden en we wilden er een mooie uitvaart van gaan maken. Ik denk dat dit gelukt is. Met 3 sprekers uit papa’s werkverleden en Renée die sprak, Kris en Katja die een mooi lied hebben gezongen en ikzelf heb ook nog wat gezegd. Daartussendoor mooie muziek van o.a. André Rieu. Dat vond papa altijd erg mooi. Het dorp van Wim Sonneveld werd gedraaid. Waarom?  Ja, gewoon omdat het een mooi nummer is. Hij uit een dorp komt en het bij oma ook is gedraaid. En als afsluiter, het kleine café aan de haven van Vader Abraham. Nou niet direct een nummer wat je verwacht bij een crematie. Maar het was een lied waar papa altijd luid mee mee ging zingen en waarvan de tekst naar mijn idee heel erg op papa slaat.  In het kleine café telt je geld of wie je bent niet meer mee. Iedereen is gelijk. En zo keek papa ook naar de mensen. Hij kon met iedereen praten. Arm of rijk, zwart of wit. Dat maakte hem niets uit en dat maakte hem heel speciaal. De tekst boven aan de kaart:  Ik heb de wereld niet verbeterd, maar ik heb het ook niet tegengewerkt. Een uitspraak van papa en ook de laatste zin uit zijn boek.

Het was druk in het crematorium. Er waren te weinig zitplaatsen. Dus in ieder geval zeker meer dan 150 mensen. Dat doet goed. Fijn dat iedereen er was. Ook heel erg fijn alle kaarten om te condoleren. Hele stapels lagen er iedere dag in de brievenbus.

Na het crematorium zijn we met de familie, de sprekers en nog een paar andere mensen die ons heel na staan naar de Scheleberg gegaan om daar te lunchen en met elkaar het glas te heffen op papa. Dat was een goed plan. Iedereen had zo nog wat langer de tijd om na te praten. In een crematorium krijg je immers maar beperkt de tijd en dan bezemen ze je er uit. Op de Scheleberg was het restaurant volledig voor ons afgesloten. Super fijn dat ze dit gedaan hebben. Op het bankje van papa was door Topparken een boeket neergelegd. Top van Topparken !

2017-05-20 15.23.26

Zelf hebben we de bloemen die op de kist lagen voor het chalet neergelegd.  Dat is ook mooi. Het boeket van de kleinkinderen heeft mama mee naar huis genomen.

Alles bij elkaar heb ik er een goed gevoel aan over gehouden. We hebben het met elkaar mooi gedaan vind ik.  We zullen papa zeker gaan missen, maar de mooie herinneringen blijven en die koesteren we.  Dag lieve papa !

Advertenties

Comments (5) »

Mijn lieve papa

1-P1040341

Mijn lieve papa is zaterdag middag overleden. We zijn allemaal erg verdrietig, ondanks dat het al heel lang niet goed ging. Twee jaar geleden al ziek geworden en daar wel bovenop gekomen met heel veel beperkingen en dinsdag op advies van de huisarts weer naar het ziekenhuis en daar is het heel snel achteruit gegaan.  Vrijdag avond maakte ik me al zorgen en heb ik een gesprek met een verpleegster gehad. Zij heeft me wel enigszins kunnen geruststellen, maar echt lekker zat het zeker niet. Toen zaterdag ochtend om half 10 heeft mama nog met hem kunnen bellen. Papa vertelde al wel dat hij naar een andere kamer moest. Toen mama om 12 uur in het ziekenhuis kwam was hij inderdaad in die andere kamer, maar van de verhuizing had hij niks meegekregen, Hij was in een diepe slaap gezakt waar we hem niet wakker uit kregen. Wel kon je zien dat hij heel veel pijn had. Toen ik om half 1 binnen kwam stond het hele team van het ziekenhuis om zijn bed en werd het ook aan mij direct duidelijk dat dit niet veel goeds kon betekenen. Papa had heel veel pijn. Toen Arjen er ook was hebben we besloten dat op aandringen van papa toen hij nog goed bij was, er geen heel intensieve behandelingen meer gedaan moesten worden. In de SEH had papa al gezegd :  Geen toeters en bellen meer aan mijn lijf> Dus ook niet naar een IC etc. Wel kreeg hij iets van een pijnstiller omdat je kon zien dat ook al was hij in slaap, hij erg veel pijn had. Ook kreeg hij een slaapmiddeltje dat hem in een echte rustige slaap zou brengen. En de dokter voorspelde al, dat als er wat rust in zijn lijf kwam, hij waarschijnlijk wel binnen afzienbare tijd zou kunnen overlijden. En dit is gebeurd. Gelukkig waren we met elkaar en hebben we gezien dat het laatste stukje heel vredig is gegaan.

In het weekend al veel voorbereidingen gedaan en alle enveloppen al geschreven. Het wordt een hele drukke uitvaart denken we. Papa heeft in zoveel verschillende verenigingen en besturen gezeten. En nog altijd veel contact met mensen van zijn werk. We gaan er met elkaar een mooie uitvaart van maken, zodat we iets moois hebben om terug te kijken. Ik ga ook een paar woorden spreken. Dat is mijn eerste keer. En ik weet al jaren dat dit moment er een keer aan zit te komen. Ik vind het moeilijk, maar ik wil het graag. Hoop dat het me gaat lukken zonder te veel horten en stoten. Papa was altijd heel goed in dit soort dingen, dus ik ben aan hem verplicht om iets moois te vertellen.

Voor wie meer wil lezen over papa hier deze link

https://www.vakbondshistorie.nl/dossiers/jaap-linden-overleden/

 

Comments (12) »

De Uitslag

Gisteren de MRI en vandaag al de uitslag. Dat is nog eens lekker vlot. Om half 10 stond de afspraak bij de oncoloog. Doordat het zo vroeg was liep zijn schema nog aardig op tijd en we waren snel aan de beurt. Hij viel meteen met de deur in huis. Alles is stabiel. Geen groei. Kijk…. dat is nog eens een binnenkomertje. Super goed nieuws dus. Dat mijn bloedwaarden toch stijgen is al eerder gebleken geen teken waar we al te veel op moeten letten. Wel gaat hij toch de radioloog en de neuroloog nog eens samen aan het werk zetten om mijn plek bij de vijfde wervel eens goed te bestuderen. De neuroloog dacht immers dat het toch best een uitzaaiing zou kunnen zijn en de radioloog houdt het op cystes en dus geen kanker. Deze twee mannen krijgen huiswerk van hem op. Indien het nl. toch een tumor is, kan de pijn bestreden worden met bestralen. Dat zou wel een betere oplossing zijn dan toch opereren. We hebben ook nog gesproken over het medicijn dat er zou komen. Het medicijn dat de oude therapie weer nieuw leven in zou kunen blazen. Dit medicijn is voorlopig helaas nog alleen in een studie programma te gebruiken en daar zitten erg veel voorwaarden aan. Daar moet je bijvoorbeeld in de eerste fase van behandeling zitten of net in de tweede. Daar val ik helemaal buiten helaas. Laten ze maar snel doorgaan met die studie zodat het voor iedereen toegankelijk wordt. Over 2 maanden (half juli) mag ik weer terug komen. Tot die tijd gaan we door hoe we nu bezig zijn.

Om mezelf te trakteren op de goede uitslag heb ik mijn garderobe uitgebreid met een heel stel nieuwe shirts. Gisteren al op voorhand via internet een hele serie shirts en broeken uitgezocht. Thuis is het voor mij gemakkelijker winkelen dan in de stad. Dat is veel te vermoeiend. Helaas waren de broeken die ik ook besteld had te klein. Daar moet nog een tweede bestelling voor gedaan worden.

2017-05-11 13.39.57

Na dit bezoek aan de oncoloog ook nog even bij papa langs gelopen op de longafdeling. Hij had een slechte nacht gehad. Verward geweest, niet weten waar hij was en wie er dan naast hem lag. Hij ligt op een zaal met 4 personen en hij had de man naast hem voor mama aangezien. Echt in de war dus. Vanmorgen was ook niet alles soepel verlopen. Tijdens het ontbijten kwam er al een arts die antibiotica en prednison via het infuus wil geven, maar het infuus zat niet meer goed en er moest opnieuw geprikt worden. Dat gaat bij hem net zo moeilijk als bij mij. Met die bijkomstigheid dat het bij hem ook totaal blauw uit slaat. Zijn armen zijn voor meer dan de helft blauw uitgeslagen. Dat maakt het prikken nog lastiger. Toen ik aankwam werd hij dan ook net naar de anesthesie afdeling gebracht om daar het infuus te laten zetten. Daar hebben ze meer mogelijkheden om de aderen te vinden. Gelukkig lukte het daar vlot en kwam hij op zaal waar ik al zat te wachten. Hij mopperde wat, dat het wassen etc. hier nu helemaal niet liep. 2 jaar zorg van de thuiszorg heeft hem wel verwend. De dames van de thuiszorg stonden iedere dag punctueel op de stoep en hielpen hem met wassen en scheren en aankleden, maar in het ziekenhuis komt daar van alles tussen en nu was hij alleen maar een beetje gepoedeld. Dat volledig tegen zijn zin in. De waardes in het bloed zijn nog lang niet goed en ook het zuurstofgehalte is veel te laag. De komende dagen zal hij dan ook wel moeten blijven. En dat nu ze net na ruim een jaar weer van plan waren om naar Lunteren te gaan. Hopen dat dit er toch wel weer van gaat komen deze zomer.

Gisteren kreeg ik ook telefoon van de gemeente. Ik had daar op advies van de huisarts bij buro samenleven ( WMO) een aanvraag ingediend voor huishoudelijke hulp en een traplift. Daar kom je dan leuk de ambtelijke molen en regeltjes tegen. Wat betreft de hulp in de huishouding kan ik het wel helemaal vergeten. Ik heb immers een man die lichamelijk geen beperkingen heeft. Tja dat klopt. Maar alles is genoteerd en er komt binnenkort een zo geheten keukentafel gesprek. Daar wordt ook de aanvraag voor de traplift besproken maar ik moest nu eerst een aantal vragen beantwoorden. Of ik toch al wel chemo had gehad en of ik wel wist dat er pijnbestrijding was…. ja duh…. En ja…. wat mijn levensverwachting dan is, want eh… als u … eh ja bijvoorbeeld nog maar 4 maanden te leven heeft dan is een traplift toch echt een te dure investering.. Ik werd er even stil van. We zijn al 5 jaar aan het zoeken naar eigen oplossingen. Ik koop een eigen rolstoel, zorg zelf voor allerlei hulpmiddelen. Ik kom niet bij het eerste pijntje aankloppen. Maar goed, bij de oncoloog ook gelijk gevraagd wat ik hier mee moet en hij wil als het nodig is een brief maken met daarin mijn levensverwachting. En ja, die is zeker meer dan 4 maanden. Mevrouw, we denken eerder in jaren. Zo…. dat is mooi. Laat ze maar komen die dame van de WMO.

 

 

Comments (7) »

Drukke dagen

Na heerlijk 2 rustige weken op de camping…. Hoewel…. zo rustig waren die eigenlijk ook niet. Als er besloten wordt dat er ineens klem naast je een chalet zodanig wordt neergezet dat je hele heg eraan moet geloven en er een boom bijna volledig ontworteld is en er toch nog gewoon staat…. weet ik niet of ik van rustige weken kan spreken. Maar goed er is beloofd dat we een mooie nieuwe heg terug gaan krijgen en de boom wordt nog weggehaald met een hoogwerker. Of het is misschien al gedaan inmiddels.

Maandag begonnen de scholen weer en dus ook mijn bij lesjes. Gisteren weer lekker op Mats gepast. Wat wel vermoeiend is, want hij sliep maar een klein half uurtje en verder houdt hij oma lekker bezig. Het is een heerlijk mannetje hoor, hij kan ook heel lief zelf spelen. Toen Mats naar huis was en ik het eten bijna klaar had kwam er telefoon dat papa naar het ziekenhuis moest. Hij was de laatste weken al steeds flink benauwd en had al een penicilline kuur gehad en ook al prednison maar het werd er alsmaar niet beter op. Daarom gisteren de huisarts er maar weer bij gehaald die het verstandiger vond dat hij naar het ziekenhuis ging voor de nodige ondersteuning met o.a. zuurstof. Na het eten dus met volle gang naar het ziekenhuis gereden, waar papa op de SEH lag en nog allerlei onderzoeken moest ondergaan. Dat duurt altijd een poosje. Een bezoek aan de SEH staat garant voor een paar uur wachten. En dat klopte. Ze waren om ongeveer 18 uur binnen en om 22 uur gingen we naar de Longafdeling waar hij is opgenomen. Net voordat we naar de zaal gingen had ik ontdekt dat zijn ring toch wel erg strak om zijn vinger zat. In de ambulance was een infuus gezet en hadden ze vergeten de ring af te doen. Die zit normaal al strak, maar nu knelde het enorm af. Met zeep en van alles geprobeerd om hem alsnog af te krijgen, maar dat lukte niet. Dus helaas, de ring moest van de vinger geknipt worden. Dat komt vaker voor, want ze hebben daar een mooi apparaatje voor.                                                          2017-05-09 21.43.01

De conclusie gisteren was flink wat vocht achter de longen, een opspelende COPD, hartfalen en slecht werkende nieren. Reden genoeg om hem op te nemen. Om 23 uur was ik thuis en ben ik snel in bed gekropen, want vanmorgen om 7 uur liep de wekker al weer af omdat ik vandaag door de MRI moest. Ik heb heel slecht geslapen. Bijna ieder uur van de klok gezien. Ook doordat Jan enorm verkouden is en naast me lag te hoesten en te proesten. Kan hij natuurlijk helemaal niets aan doen, maar het bevordert de nachtrust niet echt.  De MRI is achter de rug en ik heb lekker liggen slapen door de herrie heen. En morgen mag ik terug voor de uitslag.

Na de MRI nog snel even bij papa binnen gewipt. Officieel geen bezoekuur, maar er was niemand die me tegen hield. Morgen na de uitslag bij de oncoloog doen we dat gewoon weer.

Comments (5) »