Archive for april, 2018

De dans is gedanst

Met oneindig veel moed, het leven is niet fair. De dans gedanst.

Vanochtend is onze lieve vrouw/dochter/moeder/zus/oma vredig van ons heen gegaan.

Na een onrustige nacht, met veel pijn, is vanmorgen de dosis morfine opgehoogd naar 2 Mg.

Marinka had al aangegeven dat ze nu het slaapmiddeltje, dat al in huis was, ook wel wilde krijgen.

De huisarts zou dit om 10:30 komen toedienen. Dit is niet meer nodig geweest.

Marinka is er, eigenwijs als ze nog was, zelf tussen uit geknepen. Ze is vredig en op eigen kracht ingeslapen. Tot het laatste moment hield zij de regie in eigen handen.

Veel pijn en verdriet, maar het is goed.

Advertenties

Comments (16) »

Blog door Renee

Zoals beloofd zou ik (Renee) in opdracht van mama haar blog schrijven wanneer zijzelf daar niet toe in staat is.

Op dit moment zijn we zover dat het haar niet meer lukt.

Enkele tijd geleden is natuurlijk de permanente drain gezet. Sinds dat die drain is gezet is mama bedliggend.

Zondag op maandag nacht heeft mama een helse nacht gehad, maandagochtend is er dan ook gelijk een dokter bij haar geweest. Mama kon namelijk zelf niet meer plassen.

Op dat moment is er gelijk een katheter gezet zodat de urine toch haar lichaam uit kon. Ze heeft gelijk antibiotica gekregen voor een blaasontsteking. Ze drinkt te weinig voor de hoeveelheid vocht die ze verliest door de drain. De drain tapt nog steeds 2-3 liter per dag af. Eten en drinken houd ze niet binnen wat het extra moeilijk maakt met de antibiotica.

Maandag is de katheter ook weer verwijderd. Ze had er erg veel last van.

Vandaag was de dokter er weer; mama gaat hard achteruit. Ze heeft erg veel pijn en kan op geen enkele manier eigenlijk lekker liggen.

De arts heeft om 12 uur een morfine spuit toegediend om het dragelijk te houden. Later is er met een vlindernaaldje een morfine pomp geïnstalleerd. Deze pomp zorgt dat ze sowieso elk uur 1mg morfine toegediend krijgen. Wanneer ze te veel pijn heeft kan ze zelf nog 1x in de vier uur een extra shot morfine toedienen van 4 Mg.

Mama is erg benauwd, veel moeite met ademhalen en zoals ze zelf zegt kijkt ze scheel.

Alle visites zijn afgebeld. Zo niet, bij deze. Alleen directe familie. Mama heeft zelf niet de kracht om alle berichten te lezen en al zeker niet om ze te beantwoorden.

Wij proberen mama alle berichten voor te lezen en eventueel op verzoek van mama zullen wij ze beantwoorden.

Comments (18) »

De drain.

Vrijdag is de permanente drain geplaatst. Het plaatsen viel gelukkig mee. In de loop van de middag mocht ik weer naar huis en toen was er al 3,5 liter vocht afgelopen. Dezelfde dag nog eens 3,5liter. Samen voor de eerste dag 7liter vocht. Waar haal je het vandaan. De volgende dagen iedere dag tussen de 2en de 3liter. Het geeft verlichting op de buik, maar aan de andere kant ook weer niet. Ook al mijn goede stoffen worden er mee afgevoerd. Met de huisarts afgesproken dat ik vandaag en misschien ook morgen de drain even dicht laat staan. Kijken of dat weer wat energie geeft. Eten lukt me bijna niet. Al een paar keer vast voedsel er net zo snel weer uitgegooid als dat het er was in gedaan. Vandaag nog alleen maar vloeibaar gegeten. Het loopt niet lekker. Vanaf zaterdag is het bed in de woonkamer mijn plaats. Ik kom er nauwelijks af. Ik krijg heel veel,visite. Dat geeft afleiding maar is ook erg vermoeiend. Appjes en messenger berichten lees ik een enkele keer per dag. En probeer ze dan te beantwoorden. Ik lees ze zeker! De kast staat vol met kaarten en bloemen. Ik weet dat ik niet vergeten word.

Comments (9) »

Permanente drain

Na verschillende overleggen met dokters en thuiszorg is er vandaag besloten om toch een permanente drain te plaatsen. Het vocht in mijn buik is al,weer flink toegenomen, Het plaatsen gaat vrijdag gebeuren in het ziekenhuis. Ik moet me om 9uur melden en om half 12 staat de behandeling gepland. In de loop van de middag kan ik dan weer naar huis. Een drain geeft wel infectiegevaar maar dat is met een tijdelijke drain precies hetzelfde. Mocht er een infectie bij komen, dan zal erg slecht voor me zijn. Ze noemden het in het ziekenhuis zelfs “einde oefening”. Knetterharde mededeling, maar op deze manier kan het niet verder. Ik ben vreselijk kortademig en kan echt helemaal niets. Iedereen heel erg bedankt voor de lieve appjes, kaarten en bloemen. Ze komen soms uit de meest onverwachte hoek. Ik ben blij met alle blijken van medeleven.

Comments (16) »

Echo foto’s en update

Zoals beloofd hier een paar foto’s van de echo die gemaakt is afgelopen vrijdag. Het was echt heel bijzonder. Ze hadden een 3D echo apparaat speciaal voor ons gereserveerd. Dagmar kon vrij van haar werk krijgen, want moest eigenlijk werken, maar haar werk was direct akkoord met het verzoek om voor deze reden vrij te krijgen.

Verder is er vrijdag ook een drain geplaatst, waarmee het vocht wat in mijn buik zat afgetapt kon worden. Binnen een uur was ik 3,5 liter kwijt. Inmiddels waren wel mijn benen ook vol gelopen, door een langdurig vocht infuus wat ik had. Dit was noodzakelijk in combinatie met andere medicatie. Niet lekker dus. Mijn gewicht was ineens enorm toegenomen en daardoor ben ik ook heel kortademig. Na de 3,5 liter uit mijn buik is er tot zaterdag niet veel meer uit gekomen en zaterdag is het infuus verwijderde en mocht ik naar huis. Door het ziekenhuis was er van allerlei hulp geregeld. Een ziekenhuis bed, een po en postoel ( heb ik nog niet direct nodig gelukkig) een bedtafeltje en nog veel meer. Iedere dag komt er 2x hulp om me te helpen met wassen en aankleden. En ’s avonds ook met uitkleden. Heel goed en vlot geregeld allemaal. In de twee dagen dat ik thuis ben is helaas mijn buik ook weer aan het vollopen. Als het even tegen zit moet ik morgen weer het ziekenhuis bellen om weer vocht af te laten tappen. Dat kan in principe op de dagbehandeling, maar zal er wel weer een aantal uren voor opgenomen moeten worden. Het is naar mijn / onze zin veel te snel dat het weer vol zit. Dat is geen goed teken.┬á Er is een mogelijkheid om een permanente drain te plaatsen en daar ga ik zeker even naar vragen hoe dat zit.

Ik krijg vragen van volgers / vrienden en familie wat de prognose is. Dat is heel moeilijk te zeggen. Een paar weken?? een paar maanden??? We weten het gewoon niet. Het voelt ook zo raar, want mijn hoofd doet het nog goed. Alleen laat mijn lijf me in de steek. Een ding is zeker, toen ik mijn blog 6 jaar geleden begon was mijn doel dat ik 90 jaar wilde worden. Dat heb ik later bijgesteld naar 80. Maar ook die ga ik zeker niet halen. We houden rekening met het ergste. Het is niet anders. Ik vind het heel fijn om nog mensen te zien en te spreken, maar ook dat zal gedoseerd moeten. En altijd pas na een afspraak. En dan nog kan ik onverwacht naar het ziekenhuis moeten. Niks is meer zeker op het moment. Mijn / onze wereld staat echt op zijn kop.

 

Comments (3) »