Posts tagged #boos/verdrietig

Prikken

Weer even een verslagje van mij. Gisteren de chemo weer gekregen en er zijn al diverse mensen waarvan ik hoor dat ze tevergeefs op mijn blog hebben gekeken. Gisteren was ik te vermoeid om nog te schrijven en ook vandaag overdag is het er niet van gekomen. Aanloop gehad, lang geslapen en ’s middags weer een dutje gedaan. Want het hakt er allemaal wel in.

Gisteren om 12 uur kwam Marjolijn om met mij naar Ede te gaan. Voor die tijd even samen een boterham gegeten en mooi op tijd vertrokken. De afspraak stond op 14.15 en om 14.10 zat ik al in de stoel. Dat was mooi. Maar helaas. Toen begon de ellende van het prikken. De dame die me vorige keer had geholpen was er wel, maar ik was ingedeeld bij een ander. Die vond dat ze het best even kon proberen. Want ja, dat apparaatje wat ze me hebben beloofd om het prikken makkelijker te maken, dat hebben ze niet. Dat het elders in het ziekenhuis wel aanwezig is, tja ….. daar kunnen ze niks mee. Ik zou hooguit naar de anesthesie kunnen maar dan moet eerst de oncoloog komen kijken. Mijn oncoloog lijkt standaard iedere woensdag afwezig. Dus, ik ben veel te lief en liet het haar dan toch maar proberen. En dat ging mooi mis. Toen de dame van de vorige keer erbij gehaald en ook nog een mannelijke broeder erbij. Ze stonden op een gegeven moment met 3 man over mijn arm gebogen. Ik al aangegeven dat het ook in mijn voet kon. Dat is al vaker goed gelukt, maar dat was tegen dovemansoren gezegd. Dus er werd nog een keer geprobeerd door de verpleegkundige van vorige week (Klaasje heet ze geloof ik) En ze deed echt haar uiterste best. Maar ook haar lukte het niet. De ader leek weg te rollen. Dat was poging 2. Toen toch mijn voet maar in het warme water en op de voet gedaan. Daar lukte het in 1 keer. Doet wel vreselijk zeer, maar hij zat wel.  Het water liep in stralen over mijn rug en de tranen liepen over de wangen. Wat een stress. Vanmorgen had ik spierpijn in mijn buikspieren. Zo gespannen heb ik een uur lang gezeten. Want zo lang hadden ze er alles bij elkaar over gedaan. En dat voor een inlooptijd van 10 minuten en spoelen van 20 minuten. Ik heb daarnet wel een mail gestuurd naar de palliatieve medewerkster van het ziekenhuis met daarin mijn klacht hierover en de vraag of dit voor volgende keer nou echt niet anders kan. Ik zou toch eerst naar de afdeling kunnen gaan waar ze dat apparaatje hebben en als het infuus dan zit naar de oncologie afdeling. Dat moet toch kunnen. Scheelt veel ellende en bij de verpleging op oncologie ook veel tijd. Ik wacht af wat ze er mee kunnen doen.

Tot nu toe heb ik nog geen last van echt ernstig brandend gevoel. De chemo was naar 80% verlaagd en ik had veel voorzorgsmaatregelen genomen. Veel water gedronken, extra maagbeschermers en ik was gestopt met de diclofenac. Ik was bang dat ik dan weer pijn in mijn rug zou krijgen, maar dat valt mee.

Morgen komen ze de traplift aanleggen. Er is geen tijd genoemd, dus ik zit om 9 uur al gewassen beneden denk ik.  Zul je zien dat ze pas in de middag komen hahaha. Vanaf morgen kan ik als een speer naar boven en beneden. Heerlijk.

 

Otolift-tweedehands-traplift-3

Advertenties

Comments (4) »