Posts tagged #kanker #artrose #morfine #infuus #medicijnen #tro

De eerste keer zit er in !

Na de schrik van gisteren van de hoge tumormarkers was het dan vandaag zo ver dat de eerste chemo van start kon gaan. Oorspronkelijk was de tijd om half 10 gepland, maar gisteren middag werd dit nog veranderd naar half 2. Voor mij een veel betere tijd. De oncoloog zou voor een anesthesist zorgen die met een apparaatje de aderen kan vinden en dan gemakkelijk kan prikken. Toen de tijd verzet werd, was dat dan ook het eerste wat ik aangaf, dat dit ook naar die tijd verzet moest worden. Het kwam allemaal goed was de mededeling. Nou dat kwam het dus niet.

Eveline kwam mij ophalen en we zijn samen naar het ziekenhuis gereden. Omdat je toch altijd rekening houdt met oponthoud in het verkeer waren we veel te vroeg in het ziekenhuis. Maar we werden ook al 10 minuten voor tijd geroepen om te starten. Het eerste waar ik over begon was natuurlijk die speciale hulp bij het prikken. Nou daar wisten ze niks van af. Pfff…. dan zakt me de broek al af. Daar zul je het hebben. Er kwam een uitgebreide uitleg dat ze al jaren zelf ook zo’n apparaatje willen, maar dat ze het niet hebben enz. enz.  Maar of ik het dan toch één keer nog gewoon wilde proberen. Dokter de Mol was niet aanwezig vandaag en die moest de toestemming ervoor geven. Om ze toch nog maar een kans te gunnen heb ik ingestemd. Eveline vroeg me nog een paar keer of ik het echt wel wilde, maar ik gaf het een kans en ze haalden de beste prikker voor mij. Zij nam uitgebreid te tijd om te stuwen (ik had al een kwartier met mijn arm in een bak  water gezeten) en om te zoeken naar een goede ader. Op een gegeven moment vond ze dat ze een goede gevonden had en ja hoor !!! Zo waar ging het in 1 keer goed. Ook nu nog bijna niets te zien van de prikplek. Helaas is zij volgende week niet op woensdag aan het werk. Na het zetten van het infuus was het allemaal snel gebeurd. Een kwartier voorspoelen, ongeveer 10 minuten inloop van de vinorelbine en dan weer een kwartier naspoelen. Rond 3 uur stonden we weer buiten. We zijn samen nog even bij mama op de thee geweest en het eind van de middag was ik weer thuis. Volgende keer duurt het langer omdat dan ook het zoledronaat infuus (botversterker) tegelijk wordt gegeven. Dat scheelt een keer prikken. Ik heb al een naam meegekregen van een verpleegster die er de volgende keer wel is en die ook goed kan prikken. Dus Els, zo heet ze, zet je maar schrap. Volgende week mag jij me prikken  🙂

Thuisgekomen was ik toch wel erg moe en heb ik niet veel meer gedaan. Vanavond heeft Jan lekker een eitje gebakken. Maar ik had niet veel trek.  De thuiszorg kwam voor de wond en Mark en Dagmar kwamen nog even langs om te kijken hoe het was. Nu is het hoogste tijd om te gaan slapen. Volgende week op dinsdag bloed prikken en naar de wondverpleegkundige en bloedprikken om de waardes te bepalen. En dan woensdag het tweede deel van deze kuur.

Advertenties

Comments (5) »

Toch weer Morfine.

Het nieuwe jaar is rustig van start gegaan zonder dokters bezoeken.  Wel de eerste oppas middagen al achter de rug. Wat is dat heerlijk. Maar oh, oh, wat kwam ik mijzelf direct weer tegen. Het was de bedoeling dat Mats op de dagen dat hij bij mij is, boven zijn middagslaapje zou gaan doen. De eerste week kwam ik er al achter dat dit niet zo’n goed plan was. Bij het traplopen kun je met zo’n mannetje op je arm, je  niet goed vasthouden en dat was een groot probleem. Ik kon wel janken. Wat deed dat pijn. Duidelijk dat dit geen goed idee was en daarom in mijn kantoortje beneden het camping bedje opgemaakt. Nu heeft hij zelfs 2 bedjes tot zijn beschikking. Als er anderen thuis zijn die hem naar boven kunnen dragen kan hij rustig boven slapen en als ik alleen ben beneden. Probleem opgelost voor zover natuurlijk.

2017-01-24-13-42-10

Deze week stond wel weer in het teken van de doktersbezoeken. Het begon maandag met al om 8.00 uur een MRI van rug en bekken. Gewoon onmenselijk zo’n tijd….. ben echt niet meer gewend om zo vroeg al paraat te moeten zijn. Maar het is gelukt. Ik was zelfs ruim op tijd en kon voor de MRI al bloed laten prikken. Wat me nooit eerder is gebeurd, maar maandag wel, was dat ik in het apparaat benauwd werd. En een deel van de MRI moest daardoor over. Ook ging er een gloeiend warme lucht langs mijn arm, het leek wel of de blaren op mijn arm kwamen. Ik wilde niet bellen , en dacht het vol te houden, maar de verpleegkundigen hadden het door en vroegen op een bepaald moment door de intercom of het wel goed ging. Bleek een stuk toch duidelijk bewogen te zijn. Dat moest  over. Heel vreemd en nooit eerder gehad. Meestal val ik bijna in slaap in de MRI.

Vandaag was helemaal een drukke dokters dag. Vanmorgen vroeg werd ik al gebeld door een assistente van de pijnpoli ivm een controle (bel) afspraak. Hoe het nu ging met de pijn.  Ik kon volmondig roepen dat het waardeloos gaat. De pijn is echt enorm. Er wordt altijd gevraagd om een cijfer te geven tussen de 0 en de 10. Bij mij komt hij momenteel wel heel dicht richting de 10. En dat ondanks de toch niet geringe hoeveelheid medicijnen tegen de pijn. Na mijn verhaal gedaan te hebben meldde de assistente dat ze het er met de arts over zou hebben en ik zou terug gebeld worden.

Om half 2 moest ik me melden voor het 3 maandelijkse Zometa infuus (bot versterker) en daarvoor had ik met Joyce afgesproken. Zij gaat weer mee zoals de laatste keren steeds. Gezellig en heel fijn. Een beetje gespannen, omdat het prikken altijd wat moeilijk gaat, meldde ik me op de dag afdeling van oncologie. Toen ik een voor mij totaal vreemde verpleegkundige kreeg toebedeeld dacht ik even….. oei….. het gaat al zo moeilijk altijd…… zou ze het wel kunnen….? Maar het blijkt maar weer dat je nooit te snel moet oordelen. Het prikken is nog niet 1 keer zo gemakkelijk gegaan. Ik heb haar naam in mijn geheugen genoteerd en hoop dat ze de volgende keer weer dienst heeft als ik weer aan de beurt ben.

Na deze dosis bot versterker hebben we de inwendige mens even versterkt in het restaurant van het ziekenhuis met …..   een heerlijke kop warme erwtensoep !!!  Om kwart voor 4 kon ik me melden bij de oncoloog, die zoals gewoonlijk weer lekker uitliep met zijn afspraken. Niet erg, want je wilt zelf immers ook dat hij alle tijd voor je neemt. Bij de oncoloog lag de uitslag van het bloedprikken en de MRI te wachten. Goed Nieuws  !! De MRI geeft een stabiel beeld. Niets gegroeid. De tumor markers zijn wel weer gestegen maar daar hecht hij geen waarde meer aan. Die reageren bij mij altijd heel apart. Toch ook uitgebreid over mijn pijn gesproken en waar ik bij zat is er contact gezocht met een neurologisch orthopeed. De pijn komt doordat er 2 wervels zijn ingezakt. Uit de MRI blijkt dat dit niet door de kanker komt maar door artrose. Daarom krijg ik binnenkort een afspraak met een orthopeed om te kijken wat die voor mij kan betekenen. Misschien dat er een operatie mogelijk is. Even afwachten, maar als het goed is al binnen 2 weken een afspraak. Het was kwart voor 5 toen we klaar waren en de gepeperde rekening van de parkeergarage konden gaan betalen. Een middagje kost gewoon 8 euro !!

Op weg naar mijn auto ging mijn telefoon en had ik de pijnpoli weer aan de telefoon. Er was overleg gepleegd met de arts en hij adviseert toch om de pijnmedicatie te verhogen en ook weer morfine te gaan gebruiken. Recepten waren al door hen naar de apotheek gefaxt. Die lieten er geen gras over groeien. Vanaf morgen dus een hele medicijnkast er weer extra bij. Nu maar hopen dat het ook werkt.  Toch ook nog maar eens kijken naar medicinale wiet olie. Schijnt ook heel goed te helpen. Er zitten in ieder geval nog een paar weken aan te komen waarin de pijn niet vanzelf weg gaat. Laat me dan maar alle toeters en bellen uit de kast trekken om het zo dragelijk mogelijk te maken.

Morgen ochtend is het eigenlijk de EHBO ochtend voor de basisschool. Deze heb ik een keer afgezegd. Een dag als deze trekt veel energie en morgenmiddag moet ik ivm de trombose die ik heb gehad in mijn been naar de trombosedienst in Nijmegen. Druk zat dus weer. Even lekker uitslapen morgen vroeg.

Comments (2) »