Posts tagged #vakantie

Zoveel mogelijk genieten.

Genieten. Dat is wat je moet doen zegt iedereen tegen me. Soms is dat gemakkelijker gezegd dan gedaan. Natuurlijk hebben we ondanks wat ziek zijn tijdens onze vakantie enorm genoten van de zon en de rust. En zijn we stiekem al aan het kijken naar een volgend moment waarop we er weer even tussen uit kunnen. Maar intussen zit ik nu al anderhalve week ruim aan een vacuüm pomp vast. Ik heb er geen pijn van, maar het is lastig en het kastje pruttelt de hele dag. Er kijken mensen achterom als ik langs loop.  Prrrrrr…. Laat die vrouw nou gewoon een scheet?? hahahah… Nee dat is mijn kastje. Hij is al 2 keer vervangen en de zorg denkt dat de bodem van de wond al wat omhoog is gekomen. Minimaal, dat wel, maar iedere mm. is er weer eentje. Morgen wordt hij weer vervangen en dan kunnen we zien of er meer vorderingen zijn.

Ik laat me door het kastje niet belemmeren in mijn beweging. Het moet gewoon overal mee naar toe. Afgelopen maandag hebben we gezellig met de meiden van de familie een high tea gedaan bij Intratuin in Elst. Lekker en heel gezellig. Het was zoveel, dat het avondeten gewoon overgeslagen kon worden.

2018-02-12 20.34.16

En in de afgelopen weken ook al een paar keer gezellig met een vriendin op Kronenburg gewinkeld en geluncht bij La Place.  Als iedereen dan zegt dat ik moet genieten, nou dan doe ik dat ook. Op het moment gaat het me allemaal redelijk af. Hoewel ik na zo’n middagje Kronenburg ook wel anderhalf uur op bed lig hoor en dan ook echt slaap. Maar dat doet me niets.

2018-02-14 13.25.41

Morgen krijgen Edwin en Lianne de sleutel van hun huis in Heteren. Dat wordt een paar weken klussen voor hun. En omdat ik niet zo goed meer ben in klussen, heb ik me maar aangeboden als verzorgen van de broodjes en koffie en natuurlijk als oppas voor Mats. En dat is ook genieten. Genieten met een hele grote G.

 

Advertenties

Comments (3) »

Weer thuis

En toen was de vakantie al weer voorbij. Wat is het snel gegaan dit keer. Komt misschien omdat we niet zoveel hebben ondernomen. De eerste 2 dagen was ik zelf totaal niet in orde. Had flink last van vermoeidheid door de reis en mijn darmen waren van streek. Heb die dagen veel geslapen. De dagen erna was het bewolkt weer. Wel heerlijke temperatuur hoor. Het is niet zo dat je dan direct medelijden met ons hoeft te krijgen. We konden gewoon in een shirt en korte broek lopen hoor. We hebben een auto gehuurd en zijn naar wat leuke plekjes op het eiland gereden. We kennen het eiland al door en door en wisten precies waar we nog een keer naar toe wilden. Natuurlijk zijn we op ons terrasje in El Golfo geweest. Voor ons een hele speciale plek.

In Costa Tequise hebben we lekker langs de boulevard gewandeld. Was voor mij wel een flink stuk, maar met mijn stokken die ik bij me had was het goed te doen. Een hele prestatie al zeg ik het zelf. Wel moet ik uitkijken dat ik niet te veel doe. Je wilt het zo graag, maar achteraf heb je dan de straf van pijn in mijn rug. Maar ja…. eigenwijs zal ik altijd wel blijven.

We zijn ook nog helemaal naar het noorden van het eiland geweest naar Orzola. Erg mooie strandjes, met mooie kleurschakeringen in het water. Maar lang zijn we niet gebleven. Dit was met de bewolking die er was toch iets minder mooi dan andere jaren.

Orzola                               2018-01-20 13.23.26

De plaatsen Haria en Yaiza ook nog even bezichtigd en natuurlijk ook Los Hervideros. Plaatsen waar we allemaal wel eerder zijn geweest, maar leuk om nog eens te zien. We hebben nu het eiland wel helemaal verkend en we denken niet dat een volgende vakantie weer naar Lanzarote zal zijn. Tijd voor een ander (ei)land.

Helaas is ook Jan een paar dagen heel erg beroerd geweest. Zo erg dat hij niets kon binnen houden. Dat was jammer en vooral heel vervelend voor hem. Ik heb de dagen doorgebracht door heerlijk te lezen. Was al heel lang geleden dat ik de rust kon vinden om een boek te lezen, maar in deze 10 dagen heb ik 5 boeken gelezen. Heerlijk tot rust komen in een ligstoel in de zon. Heb de smaak weer helemaal te pakken.

Voor het eerst hadden we dit keer een all inclusieve vakantie geboekt, maar we vinden dit toch eigenlijk  helemaal niks. Het ontbijt was prima. Doordat ik iedere avond al vroeg in bed lag konden we ook steeds het ontbijt gebruiken. Maar de eetzaal was zo vreselijk saai en volgepropt met kleine tafeltjes en ongemakkelijke houten stoeltjes. Daar zat niks gezelligs bij. Ik houd er van om ook met het eten een leuk plekje op te zoeken. Het liefst ergens aan het water. Dat hebben we ook wel een paar keer gedaan, maar ja….. je hebt al voor het eten betaald, dus je gaat toch sneller in het hotel eten. Het avondeten was afwisselend, maar zoals je vaak hoort bij een hotel met all inclusieve buffetten was het eten vaak lauw. Een volgende keer kiezen we toch liever voor een hotel met alleen ontbijt of een appartement met helemaal niks erbij. ’s morgens lekker een stokbroodje halen en voor je appartement in het zonnetje opeten heeft toch onze voorkeur.

Jan heeft zich deze vakantie met mijn wondzorg bezig gehouden. Hij had van de thuiszorg medewerksters geleerd wat er gedaan moest worden. Dat ging prima. Maandag mag ik weer naar het ziekenhuis voor de wond. Ben heel benieuwd hoe het vervolg er uit ziet. We zijn er al dik 5 maanden druk mee.

Alles bij elkaar zijn we toch wel lekker uitgerust.  Om 18.00 uur waren we gisteren thuis. De wasmachine kon gelijk aan het werk. Nu op zoek naar een volgende vakantie. Begin april staat er al een weekendje weg gepland naar Texel. Maar misschien dat we in maart ook nog wel wat ondernemen. Zolang het kan nemen we het er van.

Comments (2) »

Vakantie!

Gisteren een drukke dag gehad. Koffers inpakken en ’s morgens kwam Renee die op Mats aan het passen was even fijne vakantie wensen en ’s middags kwamen Lianne, Edwin en Dagmar ook nog even langs. Tussendoor moest de koffer ingepakt worden en de laatste dingen in orde gemaakt. Rond 8uur kwam de thuiszorg en niet lang daarna ben ik naar bed gegaan. In de hoop dat ik wat kon slapen. Het is me zowaar gelukt. Weliswaar vaak wakker geweest, maar toch was het goed dat ik de wekker had gezet. Die liep om 3uur af. Vlug het bed uit, wassen en aankleden en klaar voor vertrek. Het was erg rustig op de weg, maar het slechte weer maakte dat we toch niet lekker door konden rijden. In Duitsland waren er hele stukken die zo slecht verlicht waren en de weg was zo nat van de regen dat alles glom en je de weg niet goed kon zien. Zonder brokken netjes ruim op tijd in Weeze gearriveerd, koffers ingeleverd en dan begint het wachten. De vlucht verliep vlot. We hadden goede plaatsen helemaal voorin het vliegtuig, met lekker veel beenruimte. Tijdens de vlucht nog wat kunnen slapen zelfs. Om 10uur Lanzarote tijd, het is hier een uur vroeger dan in Nederland, landden we op Arrecife. 25 minuten eerder dan volgens schema. Die winst van werd helaas met de transfer weer teniet gedaan. We moesten erg lang in de bus wachten voordat iedereen er was. Bij het hotel aangekomen bleek de kamer nog niet klaar te zijn. Maar we kregen wel al ons all inclusive bandje en konden lekker in de zon een kop koffie pakken. Daarna de lunch. Toen was de kamer wel klaar. Het bleek een kamer helemaal aan het eind van het park te zijn en ook nog eens op de bovenste etage. Helemaal geen optie voor mij. Ik was echt compleet buiten adem en had een hartslag van 200 denk ik toen we er waren. Wel mooi uitzicht, maar tja. Dit iedere dag weer moeten lopen is geen doen. Ik werd er niet blij van.

Jan is het hele eind terug gelopen en er was gelukkig een optie voor 2 andere appartementen. Beiden dichter bij het zwembad en eetgelegenheid en op de begane grond. Minder mooi uitzicht is dan wel het gevolg, maar dat nemen we voor lief. Hoewel, het terras is enorm en als je goed kijkt zie je de zee. Vervolgens de koffers weer opgepakt en naar het andere appartement gegaan.

De koffer uitgepakt en toen ben ik gaan liggen. Mijn lampje ging uit. Voor vandaag genoeg gedaan. Het is nu 5 uur. Nog een heerlijk zonnetje . We gaan wat drinken en straks nog even wat eten en dan vroeg onder de wol. Morgen begint de vakantie echt.

Comments (5) »

De uitslag bij de oncoloog

Met een stukje gezonde spanning zijn we vanmiddag naar het ziekenhuis gegaan. Vandaag de uitslag van het effect van 2 maanden Provera hormoon tabletten. Eigenlijk valt er pas na 3 maanden iets duidelijks van het bloedbeeld af te lezen, maar zo lang wilde de oncoloog niet wachten. Daarom vanmiddag al de afspraak.  De oncoloog begon natuurlijk met de vraag : Hoe voelt u zich?  Dit kon ik beantwoorden met : Eigenlijk best heel goed. In ieder geval stukken beter dan een paar maanden terug. Verder een paar kleine dingen op medicijnengebied besproken. Er waren adviezen op het gebied van de medicatie voor bloedverdunning van volgers gekomen. De oncoloog heeft uitgelegd dat dit voor mij toch echt de beste medicijn is. De andere medicijnen die nieuw op de markt zijn, zijn niet getest bij mensen met kanker. En daarbij ontdek je ook niet de uitschieters die ik momenteel in mijn bloed heb. Mijn INR schommelt enorm. Toch maar onder controle blijven bij de trombosedienst. Daarna werd ik toch wel erg nieuwsgierig naar de tumor markers. Deze zijn weer enorm gestegen. Helaas. van ruim 1400 naar 2200. En dat terwijl ik een jaar geleden al zenuwachtig werd als ze op 80 stonden. De leverwaarden en nog een paar andere waardes zijn wel stukken verbeterd. In die zin heeft de Provera zijn werk dus wel gedaan. Er is weer uitgesproken dat als de Provera niet meer werkt, er niets meer is om me mee te behandelen. Daarom gaan we er nu gewoon mee door. Ondanks de hoge markers. En we gaan inzetten op kwaliteit van leven. Geen testen alleen om het testen. Geen scans etc. Alleen als ik aangeef dat ik ergens ineens erge klachten heb. Ook het infuus Zometa gaan we mee stoppen en ik ga terug naar tabletten. Bonefos. Daarmee moet ik wel heel goed opletten wanneer ik ze neem, maar met de infusen ben ik wel helemaal klaar. Bonefos mag niet genomen worden samen met de Calcichew die ik gebruik en twee uur voor en na inname geen melkproducten. Wel iets om rekening mee te houden. Maar dan geen infuus. Daar heb ik nu voor gekozen. Ik start er mee na de vakantie, zodat ik in de vakantie daar nog niet zo op hoef te letten.

Na het gesprek met de oncoloog ook nog een gesprek gehad met de palliatief medewerkster. Ook met haar is afgesproken dat we alleen contact hebben als er van mij uit behoefte aan is. Over 4 weken terug komen bij de wondzorg en over 2 maanden weer naar de oncoloog. Vanaf vanavond gaat Jan in de leer bij de dames van de thuiszorg om de wond te kunnen verzorgen.

Alles bij elkaar een beetje dubbele uitslag, maar voelt ook wel weer goed. Het past helemaal bij mijn patroon. Leef bij de dag. Doe wat je kunt. En laat wat niet gaat op dat moment. En zo doen we dat dan ook maar.

Comments (11) »

Vakantie voorbij.

De vakantie is voorbij.  Voor alle scholen zijn de lessen vandaag weer begonnen, maar ook mijn vakantie op het gebied van ziekenhuis bezoeken zit er weer op. Het was heerlijk. Ik heb een super “vakantie” gehad. Ik voel me heel goed sinds het stoppen met de chemo. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat de uitspraken van de arts over de levensverwachting wel kloppen. Vorige week heerlijk een dagje wezen shoppen bij Ikea en de Makro. Samen met Marjolijn geluncht. Het kon gewoon. Ik was ’s avonds wel moe, maar dat is heel normaal.

Vandaag mocht ik voor het eerst in 2 maanden weer op komen draven in het ziekenhuis. Bloed prikken waarvan morgen bij de oncoloog de uitslag wordt gegeven en naar de wondzorg voor mijn wond. De wondverpleegkundige was uitermate tevreden. Zo tevreden dat ik naar verzorgen om de dag mag. En, wat nog veel fijner is….. ik mag zelfs zwemmen met de wond. Als dan daarna maar de wond onder een douche schoon gespoeld wordt en er nieuw verband op wordt gedaan. Dat komt super goed uit. Voor volgende week staat de vakantie gepland en ik vind het dan heerlijk om te kunnen zwemmen. Die toestemming heb ik binnen. Jan zal in de vakantie wel de wond moeten verzorgen. De komende week heeft hij de tijd om bij de dames van de buurtzorg in de leer te gaan.

Morgen weer een bezoek aan het ziekenhuis. Dan de oncoloog. Ben toch wel heel erg benieuwd hoe de bloedwaarden zijn. Geven de waarden aan wat ik voel??? Doet de Provera wat het moet doen?? Sinds ik deze hormonen slik is wel mijn INR helemaal van slag. Het schommelt alle kanten op. De trombosedienst heeft het er maar druk mee. Iedere week weer een ander doseerschema. Maar als dat het ergste is….. Ik heb voor mijzelf besloten om geen scan meer te willen. Behalve als de oncoloog met wel heel hoogdravende argumenten komt. Met een scan spuiten ze toch weer contrast vloeistof in je lijf en dat moet de lever dan weer opruimen. En die lever heeft het al moeilijk genoeg. Als het alleen voor de beeldvorming is, hoeft het van mij niet. Het verandert voor mijn gevoel niets of de uitzaaiingen 1 of 2 cm groot zijn. De behandeling wordt er niet anders door heb ik begrepen. Scans zonder contrast wil ik nog wel overwegen. Even afwachten wat er morgen gezegd wordt. Morgen meer dus……Altijd weer spannend. Tot morgen. Met onderstaande plaatjes in mijn hoofd kom ik de dag wel door.

Comments (1) »

Kerst 2017

Morgen is het al weer kerstmis. Kerstmis is het moment waarop veel mensen eens achterom kijken. Wat een jaar hebben we achter de rug. Een jaar met veel downs, maar gelukkig ook regelmatig ups. Iedereen die mijn blog leest weet wel waar ik op doel. Ik merk ook aan de kerstkaartjes die ik krijg, dat er heel goed nagedacht wordt over de tekst die erop gezet wordt. Dat is super ! Veel terugkijken op het afgelopen jaar wil ik eigenlijk niet. Iedereen die terug wilt kijken kan mijn voorgaande blogs erbij pakken. Ik wil zoveel mogelijk genieten van het moment. Morgen zijn we met de familie bij elkaar bij ons thuis. Het zal best even slikken zijn. We zijn immers niet meer echt “compleet”. We zullen papa zeker missen, maar daar tegenover staat dan weer dat er een nieuwe “Vermeer” op komst is. Zo is het leven. Dat de artsen voor mij denken dat dit wel eens mijn laatste kerst zal zijn, wil ik ook niet aan denken. Het heeft ook geen zin om erover na te denken. Ik vind dat als ik hier teveel aandacht aan geef, ik niet meer kan genieten van de dag zelf. En dat is wat we moeten doen ! Genieten van het samen zijn ! Klinkt best heel nuchter als ik het zo opschrijf, in werkelijkheid zal het toch wel moeilijk zijn.

Zo aan het eind van het jaar wil ik ook even een pluim op de hoed van de thuiszorgmedewerkers van Buurtzorg Overbetuwe zetten. Al 4 maanden komen de dames dagelijks bij mij aan huis om de wond te verzorgen. Stuk voor stuk schatten van meiden. De gezellige kletspraatjes en het gemakkelijk even om advies kunnen vragen. Als straks de wond dicht is en ik geen hulp meer nodig heb, zal ik ze nog gaan missen.

Ook een bedankje voor al die lieve vrienden en vriendinnen die me appen, mailen, rijden naar het ziekenhuis, gezellig op de thee / koffie komen, samen lunchen, voor me komen koken of even bellen. Zonder jullie was het leven maar saai. En natuurlijk mijn steun en toeverlaat: Jan. Die mag ik zeker niet vergeten. Steeds meer taken neemt hij van me over. Er komt iedere keer meer op zijn bordje. Maar mopperen doet hij nooit. Hij doet het gewoon. Net zoals de kinderen en schoonkinderen. Ik hoef maar te kikken en ze staan klaar om te helpen. TOP allemaal.

Als afsluiting van dit jaar hebben we afgelopen weekend ook de knoop doorgehakt en toch nog een vakantie geboekt naar Lanzarote. De wondzorg verpleegkundige heeft het goedgekeurd. Half januari staat de reis gepland. Een paar maanden terug had ik niet gedacht dat dit nog zou gebeuren. We gaan met positieve gevoelens het nieuwe jaar in !

Fijne kerstdagen en voor iedereen een super 2018 !!

2017-12-07 00.19.49

Comments (6) »

INR waarde veel te hoog

Afgelopen weken zijn redelijk rustig verlopen. Mijn dagen zijn kort. Ik sta laat op, doe ’s middags regelmatig ook nog een dutje en ga niet al te laat naar bed. Slapen gaat me goed af. Tussendoor kleine dingetjes doen. Af en toe een wasje wegwerken of gezellig op theevisite. Twee vriendinnen, die altijd trouw bij mij langs komen zitten nu zelf ook in de lappenmand en dan is een bezoekje het minste wat ik voor ze kan doen. Ik moet me wel strikt aan de tijd houden. Niet te lang blijven, anders heb ik erna weer last van. Maar ik doe het wel. Even wat anders ook dan de vier muren thuis.

Gisteren dacht ik dat we een dag zouden hebben met niets op de agenda. Maar aan het eind van de morgen belde Mark of dat Jan kon helpen met de winterbanden voor zijn auto en dan kon Dagmar mij helpen met de kerstboom opzetten. Normaal gesproken doe ik dat eigenlijk nooit voordat Sint het land uit is, maar dit aanbod kon ik niet laten lopen. Alle kerstspullen zijn door Jan naar beneden gedragen en we hebben in een paar uur tijd de kamer reuze gezellig gemaakt. Toch wel leuk al die lampjes. Later op de middag kwamen Renee en Raymond ook nog even langs. Het was ineens een gezellige drukke middag geworden.

Vanmorgen moest ik weer INR prikken. Het was al een paar weken geleden, maar de dosering is eigenlijk prima ingesteld. De waarden schommelen meestal rond de 2,5 en 3 en dat is goed. Maar vanmorgen bij het prikken was het ineens > 8,0  Echt raar. Ik kon het ook niet geloven en heb een tweede keer geprikt. Maar weer die zelfde hoge waarde. Nou is het wel zo dat ik gestopt ben met de chemo en de diclofenac en dat ik een nieuw hormoon aan het nemen ben. Maar zoveel verschil?? Ik heb het keurig doorgegeven en wat ik al verwachtte gebeurde. Er kwam een telefoontje van de trombosedienst. Of ik me wel goed voelde. Nou, ik voel me eigenlijk best prima. Naar omstandigheden dan. Ze hadden ook niet direct een verklaring voor dit grote verschil. De komende dagen even geen bloedverdunners slikken en dan woensdag nog een keer prikken. Ik ben benieuwd.

Vanmiddag stond er na 3 weken weer een bezoek aan de wondverpleegkundige op de agenda. Omdat er verder niets bijzonders te verwachten was ben ik alleen gegaan. Zo kon ik na het ziekenhuis ook even rustig op de thee bij mama. De wondverpleegkundige vindt het ook goed gaan met de wond, hoewel de grote sprong vooruit van de vorige keer nu niet zo groot is. Maar het ziet er goed uit. Ik vertelde dat ik zo graag met vakantie wil en dat het met die wond naar ons idee niet zo mogelijk was. Ook vanwege de zorg en eventueel het slechte klimaat in een vliegtuig wat bacteriën betreft. Wat haar betreft hoeft dit geen argument te zijn om niet met vakantie te gaan. Alleen zal de wond wel verzorgd moeten worden, want dicht gaan op korte termijn is volgens haar niet aan de orde. Er werd nog weer even over vacuüm therapie gesproken, maar omdat de wond erg veel plooien heeft is ze bang dat het vacuüm afplakken een probleem zal worden. Ik was ook niet zo blij met die mogelijkheid omdat je dan dag en nacht met een kastje loopt te zeulen. Dit idee verdween al weer snel van tafel. Toen opperde ze dat Jan de wondzorg over zou kunnen nemen. Dat hij in de leer gaat bij de dames van de Buurtzorg en dat hij dus tijdens de vakantie de wond verzorgt. Het lijkt mij een heel goed plan. De komende weken maar eens kijken of dat ook lukt. En dan snel een reisje boeken. We zijn er alle twee heel hard aan toe. Om te beginnen gaan we komend weekend naar Volendam. Een weekendje in het Marina Park. Samen met Roland en Marjolijn.

 

Comments (4) »